We zijn woest. Razend. Schuimbekkend zelfs. Want onze telecomprovider durft het om onze data te verzamelen. Schandalig. Hoe halen ze het in hun hoofd om te registreren met wie wij bellen, dat we in dronken toestand bellen en dat we een ex nog even via de telecomprovider een schop na willen geven? Dit is een grove inbreuk op onze privacy. Onze vrijheid. Onze integriteit.
Dus plaatsen we een boze post op Facebook over die vermeend nalatige telecomprovider.
Met locatie aan.
Het is een prachtig ritueel geworden. We klagen over “big tech” terwijl we akkoord klikken op algemene voorwaarden die langer zijn dan de Bijbel, maar met minder moraal. We eisen transparantie, terwijl we zelf moeiteloos onze paspoortscan, cv’s, werkgerelateerde vertrouwelijke informatie, medische gegevens, juridische documenten en beeldmateriaal met metadata naar een willekeurige AI-toepassing met een naam als “SmartGeniusPro.ai”, die ergens draait op een serverpark in een land waar privacywetgeving vooral een suggestie is, sturen.
Want ja, die telecomprovider, dát is het echte probleem.
Zij zijn de boeman. Zij sturen ons gepersonaliseerde aanbiedingen. Zij weten dat we afgelopen maand 38 keer naar dezelfde webshop zijn gegaan om een airfryer te bekijken.
Creepy! Onacceptabel!
Ondertussen vragen wij een gratis AI om onze medische uitslagen “even in begrijpelijke taal uit te leggen” en plakken we er voor het gemak onze volledige naam, geboortedatum en BSN bij. Ach, wat kan er misgaan? Het was gratis.
We vertrouwen geen Nederlandse provider met een klantenservice in Den Haag, maar wel een schimmige startup met een postbus op de Kaaimaneilanden. Want die heeft een hippe paarse website en belooft “military grade encryption”. Dat klinkt best veilig, toch? Militairen hebben toch altijd alles goed op orde?
We zijn ook diep verontwaardigd over cookies. We weigeren ze principieel. Totdat de website niet werkt zonder. Dan klikken we toch maar op “Accepteer alles”, want we willen nu eenmaal dat ene artikel lezen over hoe we onze privacy beter kunnen beschermen.
Het mooiste moment is wanneer we dreigend roepen dat we “overstappen”. Dat zal ze leren! We nemen een andere provider. Met een andere naam. Een ander logo. En exact dezelfde infrastructuur, want uiteindelijk huren ze allemaal dezelfde masten. Maar het voelt principieel.
En ondertussen uploaden we dagelijks foto’s van onze woonkamer, onze kinderen, onze nieuwe auto met zichtbaar kenteken. We laten AI’s onze stem klonen “voor de lol”. We genereren profielfoto’s met gezichtsherkenningstechnologie waarvan we niet eens weten waar de trainingsdata vandaan komen. Maar hé, het was trending.
Privacy is voor ons geen principe meer, maar een onderbuikgevoel. Iets waar we boos over worden als een grote partij eraan zit, maar wat we achteloos weggooien zodra het ons gemak oplevert. We willen maximale veiligheid én maximale gratis diensten. We willen dat bedrijven niets van ons weten, maar verwachten wel dat alles persoonlijk, snel en op maat is.
Misschien is de telecomprovider niet heilig. Geen enkel bedrijf is dat. Maar het is wel comfortabel om onze digitale naïviteit op hen af te schuiven. Zij zijn tastbaar. Ze sturen facturen. Ze hebben een logo dat we kunnen haten.
Die vage AI-toepassing die onze complete mailbox analyseert om “productiever te worden”? Die voelt als magie. En magie is nooit eng, tot de truc wordt uitgelegd.
Misschien is de echte vraag niet wat onze provider met onze data doet. Misschien is de vraag wat wij er zelf elke dag vrijwillig mee doen.
Maar dat gesprek voeren we liever niet.
Te confronterend.
—
Patrick Petersen RDM MA MSc is AI- en digital marketing specialist gericht op businessautomatisering en ondernemer met zijn bureau AtMost(TV), auteur van meer dan twintig prijswinnende boeken over AI, marketing, online tech en maatschappelijke ontwikkelingen. Bovenal is hij docent en spreker. Meer info op www.patrickpetersen.nl.