Lode Schaeffer: Iedere dag zin

[Column] INDIE Amsterdam-oprichter over enthousiasme als motor voor ondernemerschap en sterke bureau-klantrelaties

Er verandert veel in de wereld, dus er verandert ook veel in ons vak.
Daar kun je in iedere column, in ieder interview en in ieder artikel hetzelfde over horen en lezen.
Heel vaak krijg ik dan ook de vraag: “Waar zie je de toekomst voor jezelf, je bureau, van het vak?”
De eerste neiging is om dan vooral de kansen van die veranderingen te noemen, in plaats van de bedreigingen.
Maar het diepere antwoord zit hem in de mentaliteit die daarbij hoort.

En dan kom je op iets dat niet verandert.
De kracht van mensen.
Want mensen kunnen elkaar optillen. Met elkaar lachen. Zorgen dat het toch weer een leuke week was.
Mensen brengen enthousiasme.

Enthousiasme haalt het beste in alles en iedereen naar boven en is, naast vertrouwen, het belangrijkste ingrediënt van partnership.
Als je een kans ziet, een probleem hebt of geconfronteerd wordt met veranderingen, dan is enthousiasme een heel fijn antwoord.
Enthousiasme is ook de basis van ondernemerschap. Het gezonde bord voor je kop dat je de lange adem geeft om door te gaan. Success is going from failure to failure without losing optimism – Winston Churchill. Iemand die wel iets wist van overeind blijven.

Het motto van iedere ondernemer.
Van iedereen die verder wil komen.

Enthousiasme is geen harde garantie voor succes, maar het komt wel het meest in de buurt.
Een ondernemer die onvoorwaardelijk gelooft in een middelmatig product heeft een veel grotere kans van slagen dan een ongeïnteresseerde zetbaas met een geweldig product.
De glimmers in de ogen, het vuur en de zin om het verschil te maken, zullen dat verschil ook echt maken.
Al onze Effie-cases begonnen met die ene persoon die met glimmers in de ogen bij ons binnenkwam.

Dat enthousiasme is even krachtig als kwetsbaar.
Je kan het zo de kop indrukken met eigenbelang en politiek. Of erger nog: met wantrouwen en cynisme.
Maar zo bouw je nooit een succesvolle relatie. Voor je het weet heb je het over ‘zij van het bureau’ of ‘zij van de klant’. Een goede relatie is de basis voor succes. Kijk bij uitreikingen maar eens naar de mensen op het podium. Vaak staan ze daar als een groep gelijkgestemden. Niet als rockstar & sponsor, niet als master & servant.

Een ondernemer groeit van andere ondernemers. Enthousiasme groeit van nog meer enthousiasme.
De CEO van Tele2 zei ooit: “You guys are a yes agency.” Ik zie dat altijd als een groot compliment. Daarmee wil hij niet zeggen dat je een bureau van jaknikkers bent, maar een groep mensen die niet meteen nee zegt. Mensen van wie de eerste reactie altijd positief en nieuwsgierig is.

Je moet zin hebben om elkaar te bellen, te zien. Ook when the shit hits the fan. Want reken maar dat dat gaat gebeuren als je een beetje ambitie hebt.

En nu komt het moeilijkere gedeelte. Als je geen ambitie deelt, als je elkaar niet aansteekt, versterkt en aan het lachen maakt, begin er dan niet aan of stop ermee.

De bureauwereld staat misschien zakelijk onder druk. Dus nee zeggen tegen een mooi merk doe je niet zomaar. Maar realiseer je dat een slechte relatie meer kapotmaakt dan alleen de case waar je aan werkt.

Hoe mooi het merk waar je aan werkt ook is. Een ongelijke relatie gaat onder je huid zitten en vervolgens onder de huid van je hele bureau. En voor je het weet vertrekken al die leuke, enthousiaste, toegewijde mensen waardoor je iedere dag zin hebt om aan het werk te gaan. Zo’n ongelijke relatie in stand houden is dan schadelijker voor je bureau dan hem verbreken.

Zin in iedereen met wie je werkt, zin in alles wat er op je weg komt. Onmisbaar in een vak waar dromen en ambities gepareerd worden met veranderingen, deadlines en budgetten.
Je kan de beste vakmensen bij elkaar zetten, maar als je geen zin hebt om het samen te doen, heeft het geen zin.

Dus als mensen mij vragen: “Hoe bereid jij je bureau voor op de toekomst?”, is mijn eerste antwoord: “Zorgen dat we er iedere dag weer zin in hebben. Dan kunnen we de hele wereld aan.”

www.indie-amsterdam.com

Dit artikel is gepubliceerd door: Saskia van Weert